بعد از سالها دیابت نوع ۲ و مصرف انسولین، افزایش وزن اتفاق شایعی است؛ چون انسولین ورود گلوکز به سلولها و ذخیره انرژی را بیشتر میکند، و اگر مقدار غذا یا کربوهیدرات بیشتر از نیاز باشد، کاهش وزن سختتر میشود. این موضوع به معنی آن نیست که باید انسولین را خودسرانه کم یا قطع کنید.
برای کاهش وزن، معمولاً باید همزمان چند مورد بررسی شود: مقدار و نوع کربوهیدراتهای روزانه، حجم وعدهها، میانوعدهها، فعالیت بدنی، دوز و نوع انسولین و داروهای همراه دیابت. گاهی با اصلاح برنامه غذایی و درمان، هم کنترل قند بهتر میشود و هم نیاز به انسولین کاهش پیدا میکند.
نکته مهم این است که رژیم شما نباید خیلی محدود و گرسنهکننده باشد؛ چون اگر غذا را شدید کم کنید ولی دوز انسولین همان مقدار بماند، خطر افت قند بالا میرود. بنابراین کاهش وزن در فردی که انسولین مصرف میکند بهتر است برنامهریزیشده باشد.
کاهش تدریجی وزن حتی به اندازه ۵ تا ۱۰ درصد وزن بدن میتواند مقاومت به انسولین، قند خون، فشار خون و چربی خون را بهتر کند. کاهش نوشیدنیهای شیرین، شیرینی، نان و برنج اضافه، افزایش سبزیجات و پروتئین کافی و فعالیت بدنی منظم معمولاً پایه کار است.
مشاوره با متخصص تغذیه در شرایط شما خیلی مهم است؛ چون بعد از ۲۰ سال دیابت، برنامه غذایی باید با دوز انسولین و وضعیت کلیه، قلب، چربی خون و سابقه افت قند هماهنگ شود. متخصص تغذیه میتواند برنامهای تنظیم کند که هدفش فقط «کم خوردن» نباشد، بلکه کاهش وزن بدون افت قند و بدون بههمریختن کنترل دیابت باشد.
هر تغییری از آگاهی آغاز میشود.
همراه شما در مسیر بهبود با رویکرد تغذیه و پزشکی فانکشنال در کتونیا.