بله، فاصلههای طولانی بین وعدهها میتوانند در بعضی افراد زمینه افت قند شبانه را بیشتر کنند، بهخصوص اگر فرد انسولین یا بعضی داروهای کاهنده قند مصرف کند. اما دوش گرفتن معمولی بهتنهایی معمولاً علت اصلی افت قند نیست؛ دوش خیلی گرم ممکن است با افزایش جریان خون، جذب انسولین تزریقی را کمی سریعتر کند، ولی معمولاً عامل اصلی محسوب نمیشود.
فاصله حدود ۸ ساعت بین ناهار و شام اگر همراه با شام کمحجم، فعالیت بدنی، یا انسولین نسبتاً زیاد باشد، میتواند باعث شود ذخیره کربوهیدرات بدن برای ساعات شب کمتر باشد. اگر بعد از شام هم مدت زیادی تا خواب فاصله باشد، احتمال افت بیشتر میشود.
اگر انسولین شبانه مصرف میکنید، مهمتر از فاصله وعدهها این است که نوع انسولین، دوز آن، زمان تزریق و ترکیب شام بررسی شود. افت مکرر نیمهشب میتواند نشانه این باشد که مقدار انسولین پایه برای آن ساعات بیشتر از نیاز بدن است.
بهتر است چند شب قند را قبل خواب، حدود ساعت ۲ تا ۳ بامداد و صبح ناشتا ثبت کنید و زمان شام، مقدار غذا و دوز انسولین را هم یادداشت کنید. فاصله خیلی طولانی بین وعدهها بهتر است با یک میانوعده برنامهریزیشده اصلاح شود، نه با خوردن خودسرانه خوراکی شیرین قبل خواب. اگر قند شبانه زیر ۷۰ میرود یا افتها تکرار میشوند، لازم است پزشک یا تیم دیابت دوز و زمان انسولین را بررسی کند.
هر تغییری از آگاهی آغاز میشود.
همراه شما در مسیر بهبود با رویکرد تغذیه و پزشکی فانکشنال در کتونیا.