با توجه به نزدیک شدن به سال جدید و آیین پختن سمنو در سرزمینمان ایران، یکی از پرسش ها این هست که افراد دیابتی چطور میتونن سمنو استفاده کنند؟. و آیا میشه سمنو رو در فریزر نگهداری کرد ؟
با سلام
سمنو یکی از دسرهای سنتی ایرانی است که از «جوانه گندم، آرد، شکر و روغن » تهیه میشود.
این خوراکی خوشمزه و مغذی به دلیل دارا بودن خواص فراوان، معمولاً در ایام نوروز یا سایر جشنها مصرف میشود. اما برای فرد دیابتی، مصرف سمنو باید با احتیاط انجام شود.
نکات مهم برای مصرف سمنو در افراد دیابتی:
- محتوای شکر:
سمنو معمولاً حاوی مقدار زیادی شکر است که میتواند باعث افزایش سریع سطح گلوکز خون شود. برای افراد دیابتی، مصرف مواد غذایی با شاخص گلیسمی (GI) بالا یا قند زیاد ممکن است منجر به نوسانات قند خون شود. بنابراین، افرادی که دیابت دارند باید سمنو را در مقادیر کم مصرف کنند یا از نسخههای بدون شکر آن استفاده کنند.
- جایگزینی شکر:
اگر تمایل به مصرف سمنو دارید، میتوانید شکر موجود در آن را با شیرینکنندههای مصنوعی مانند استویا جایگزین کنید تا قند خون شما افزایش محسوس پیدا نکند.
- کنترل مقدار مصرف:
همانطور که گفته شد، مصرف سمنو باید محدود باشد. مصرف زیاد این دسر به دلیل محتوای نشاستهای آن، میتواند باعث افزایش قند خون شود. توصیه میشود در مصرف سمنو اعتدال رعایت شود و در محدوده ی رژیم غذایی مصرف شود« مثلا اگر در روز ۱ ق غ سمنو دریافت میکنید از مقدار نان و برنج روزانه باید کاسته شود»
- فواید جوانه گندم:
جوانه گندم، که ماده اصلی سمنو است، حاوی فیبر و پروتئین است که میتواند به تنظیم سطح قند خون کمک کند. همچنین، این ماده غذایی برای تقویت سیستم ایمنی بدن و تأمین برخی ویتامینها و مواد معدنی مفید است.
- مصرف همراه با پروتئین:
بهتر است سمنو را با مواد غذایی دیگری که حاوی پروتئین و چربیهای سالم هستند، مصرف کنید تا اثرات قند خون کاهش یابد. برای مثال، میتوانید سمنو را همراه با یک وعده کوچک آجیل یا دانههای چیا مصرف کنید.
با این کار کنترل خوبی روی ترشح هورمون ها صورت میگیرد.
ترکیب قند + پروتئین + چربی را برای کنترل قند خون دست کم نگیرید!
ریحانه پورمومنی
مشاور تغذیه و رژیم درمانی
۱۰۰۱۳_ت
در تکمیل فرمایش همکار عزیز، خانم پورمومنی
سمنو یکی از دسرهای سنتی ایرانی است که در روش سنتی فقط از جوانه گندم و آرد گندم تهیه میشود و فاقد شکر و روغن افزوده است. در طی فرآیند جوانهزنی، آنزیمهای آمیلاز نشاسته موجود در گندم را به قندهای سادهتر مانند مالتوز تبدیل میکنند. در مرحله پخت، این قندها به دلیل واکنشهای کاراملیزاسیون طعم شیرین ایجاد میکنند.
البته لازم به ذکر است که در برخی روشهای تهیهی سمنوی فوری یا صنعتی، شکر و روغن به آن اضافه میشود، که این نسخهها برای افراد دیابتی مناسب نیستند. بنابراین، توجه به روش تهیه سمنو اهمیت زیادی دارد.
مصرف سمنو در افراد دیابتی:
تأثیر بر قند خون:
با وجود نداشتن شکر افزوده در سمنوی سنتی، این خوراکی به دلیل محتوای بالای کربوهیدرات و قندهای طبیعی میتواند باعث افزایش قند خون شود. البته وجود فیبر و پروتئین جوانه گندم ممکن است تا حدی سرعت جذب قند را کاهش دهد، اما افراد دیابتی همچنان باید در مصرف آن اعتدال را رعایت کنند.
تنظیم مقدار مصرف در وعده غذایی:
افراد دیابتی میتوانند سمنو را در مقدار محدود و متناسب با سایر منابع کربوهیدراتی همان وعده غذایی مصرف کنند.
تقریباً هر دو قاشق غذاخوری سمنو (حدود ۳۰-۴۰ گرم) میتواند از نظر مقدار کربوهیدرات معادل ۳۰ گرم نان سبوسدار یا ۴-۵ قاشق غذاخوری برنج باشد. بنابراین، در صورت مصرف سمنو، باید مقدار سایر کربوهیدراتهای همان وعده غذایی (مانند نان یا برنج) کاهش یابد تا تعادل رژیم غذایی حفظ شود.
مصرف همراه با پروتئین و چربیهای سالم:
مصرف سمنو همراه با منابع پروتئینی مانند لبنیات 2 تا 3 دصد چربی، مغزها (گردو، بادام)، دانههای روغنی (چیا، کنجد) و روغن زیتون میتواند به کاهش سرعت جذب کربوهیدرات و کنترل بهتر قند خون کمک کند.
نگهداری سمنو در فریزر:
سمنو به دلیل رطوبت و قند طبیعی بالا، مستعد فساد است. نگهداری آن در فریزر امکانپذیر است، اما ممکن است پس از یخزدایی تغییراتی در بافت آن ایجاد شود. برای حفظ کیفیت، بهتر است آن را در ظروف دربسته و در دمای پایین نگهداری کنید و از نفوذ هوا و رطوبت اضافی جلوگیری شود.
جمعبندی
سمنوی سنتی بدون شکر و روغن افزوده است، اما همچنان دارای قندهای طبیعی است که میتواند قند خون را افزایش دهد.
افراد دیابتی باید آن را در مقدار کم و متناسب با سایر کربوهیدراتهای همان وعده غذایی مصرف کنند.
برخی نسخههای صنعتی و فوری ممکن است حاوی شکر و روغن باشند که برای دیابتیها مناسب نیستند.
همراهی سمنو با پروتئین و چربیهای سالم (مانند مغزها، دانهها و روغن زیتون) میتواند به کاهش تأثیر آن بر قند خون کمک کند.
نگهداری سمنو در فریزر ممکن است موجب تغییر بافت شود، اما به لحاظ ایمنی غذایی، قابل انجام است.