چرا برخی از افراد مبتلا به دیابت دچار کهیرهای پوستی می شوند؟
ایا این عارضه قابل درمان است؟
علت شیوع بیشتر کهیر پوستی در افراد دیابتی چیست؟
شواهد نشان میدهد که ارتباط دیابت و کهیر به نوع دیابت بستگی دارد:
دیابت نوع 2 (بیشتر مرتبط با کهیر): مطالعات جمعیتی بزرگ نشان دادهاند که کهیر مزمن به طور معنیداری با چاقی، دیابت نوع 2، فشار خون و چربی خون بالا مرتبط است. بیماران دیابتی نوع 2 حدود 8 درصد بیشتر از افراد غیردیابتی در معرض ابتلا به کهیر مزمن هستند. علت این ارتباط، التهاب سیستمیک با درجه پایین ناشی از مقاومت به انسولین و چاقی است که سیستم ایمنی را فعال نگه میدارد. منبع
مقاومت به انسولین و التهاب (در دیابت نوع 2): در دیابت نوع 2، قند خون بالا منجر به تشکیل محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته (AGEs) میشود. این مواد مستقیماً باعث فعالسازی ماست سلها و افزایش آزادسازی هیستامین میشوند و زمینه را برای التهاب مزمن فراهم میکنند.
دیابت نوع 1 (کمتر مرتبط با کهیر): در دیابت نوع 1، وضعیت معکوس است. تحقیقات نشان میدهد که دیابت نوع 1 ممکن است با کاهش پاسخهای آلرژیک همراه باشد. همچنین، کهیر مزمن خود یک بیماری خودایمنی است و افراد مبتلا به کهیر خودایمن، خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع 1 (که آن هم خودایمن است) دارند. منبع
کاهش فعالیت ماست سلها (در دیابت نوع 1 کنترلنشده): برخلاف تصور، در شرایط کمبود شدید انسولین (مانند دیابت نوع 1 درمان نشده)، تعداد ماست سلها در بافتها کاهش مییابد و توانایی آنها برای آزاد کردن هیستامین مختل میشود. به همین دلیل، این بیماران واکنش آلرژیک کمتری نشان میدهند. با این حال، درمان با انسولین میتواند این مکانیسم را بازگرداند و در برخی موارد، پس از شروع انسولین درمانی، واکنشهای آلرژیک مانند کهیر ظاهر شوند. منبع
به طور مشخص نشان داده شده است که کهیر مزمن و مقاوم به درمان (که به داروهای آنتیهیستامین و استروئید جواب نداده است) میتواند اولین و گاهی تنها علامت بالینی یک نقص ایمنی زمینهای مانند CVID باشد. در این بیماران، عملکرد غیرطبیعی سیستم ایمنی و عدم تعادل در جمعیت سلولهای ایمنی، منجر به فعال شدن مزمن ماست سلها و ایجاد کهیر میشود. منبع
یک نکته کلیدی و جالب: تحقیقات بسیار جدید نشان میدهند که خودِ ماستسلها (سلولهای مسئول کهیر) برای فعال شدن در مسیر آلرژی (IgE)، به شدت به گلوکز وابسته هستند. جالب اینجاست که افزایش سطح گلوکز (که در دیابت کنترل نشده داریم) به خودی خود مستقیماً ماست سل را فعال نمیکند، اما این سلول برای ایجاد پاسخ آلرژیک به گلوکز نیاز دارد . این یافته نشان میدهد که متابولیسم قند نقش مهمی در شدت پاسخ آلرژیک ایفا میکند. منبع
مدیریت عارضه ی کهیر در دیابت 
کنترل قند خون: بهبود سطح قند خون با کاهش التهاب سیستمیک، میتواند به طور غیرمستقیم شدت کهیر را کاهش دهد.
بررسی داروها: اگر کهیر پس از شروع یک داروی جدید دیابت (به ویژه متفورمین یا انسولین) شروع شد، با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است نیاز به تعویض دارو باشد.
از گرسنگی طولانی بپرهیزید : افت شدید قند خون ممکن است با تضعیف موقت سیستم ایمنی، الگوی پاسخدهی سلولها را تغییر دهد.
استرس خود را مدیریت کنید : استرس مزمن از طریق افزایش کورتیزول و نوراپینفرین، میتواند هم قند خون را بالا ببرد و هم ماستسلها را فعال کند. تکنیکهای تنفس عمیق، مدیتیشن و خواب کافی کمک کننده هستند.
گرما و تعریق شدید را کنترل کنید : دیابتیها اغلب در تنظیم دمای بدن مشکل دارند. گرما و تعریق دو محرک قوی برای آزادسازی هیستامین هستند. از حمام بسیار داغ، سونا و ورزش در گرمای شدید بپرهیزید.
مصرف NSAIDها (مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک، آسپرین) را محدود کنید : این داروها (مسکنهای رایج) در ۲۰-۳۰ درصد افراد مبتلا به کهیر مزمن، باعث تشدید علائم میشوند. در صورت نیاز به مسکن، استامینوفن (با رعایت دوز) گزینه امنتری است.
✦ دکتر نهلا سادات هاشمی | ش.ن 219330
دیابتولوژیست در پلتفرم سبک زندگی کتونیا