من آدمهایی رو میشناسم که کم غذا میخورن ولی باز شکمشون بزرگه. دلیلش چیه؟ این به متابولیسم ربط داره یا هورمون؟ یا مثلاً چربی احشایی؟
۱. کیفیت غذا مهمتر از فقط کالری دریافتیه
حتی اگر کالری دریافتی کم باشه، ولی:
قندهای ساده و نوشیدنیهای شیرین
نان سفید، برنج زیاد، شیرینیها رو زیاد مصرف کنن، باعث افزایش انسولین و ذخیره چربی در شکم میشن
انسولین بالا باعث چربی ذخیرهای بیشتر در شکم میشه
پس حتی با “کمخوریِ اشتباه” هم چاقی شکمی ممکنه
۲. استرس مزمن و کورتیزول بالا
استرس باعث افزایش هورمون کورتیزول میشه
کورتیزول بالا چربی رو مستقیماً در ناحیه شکم ذخیره میکنه
این افراد معمولاً شکم سفت و برجسته دارن، ولی دستوپاشون لاغره (فرم “Apple-shaped”)
۳. کمتحرکی مزمن
حتی اگه کالری کم مصرف بشه، وقتی تحرک نباشه:
چربیها مخصوصاً در شکم ذخیره میشن
عضلهها تحلیل میرن و متابولیسم افت میکنه
۴. خواب ناکافی و اختلالات هورمونی
کمخوابی یا خواب بیکیفیت، باعث افزایش گرلین (هورمون گرسنگی) و کاهش لپتین (هورمون سیری) میشه
این تغییرات متابولیک به نفع چربیسازی شکمی هستن حتی بدون پرخوری
۵. ژنتیک و یائسگی (در زنان)
بعضی افراد ژن چاقی شکمی فعالتری دارن
و در زنان، بعد از یائسگی به دلیل افت استروژن، چربیها تمایل دارن در شکم جمع بشن